Als je na een zware reis eindelijk goed bent aangekomen...
Deze zin vind ik vreemd. Er zit iets vreemd aan het idee dat het einde van een reis bereikt is, omdat zolang je leeft 'het einde' niet zo finaal is. Het is slechts het einde van een hoofdstuk en niet van het geheel.
Zoiets als wanneer ik moeite heb met de berg was bedwingen en rommel in de huiskamer, ik niet verzucht dat ik wou dat de kinderen groot zijn, want ik vind het nu zo'n fijne tijd.
Perfectie is er pas helemaal aan het einde, zolang ik leef streef ik naar zo goed mogelijk met dat wat er is.
Na deze zware reis ben ik goed aangekomen. Ik stond erbij stil.
En nu iedereen geruststellen.
Showing posts with label kinderen. Show all posts
Showing posts with label kinderen. Show all posts
Friday, September 14, 2007
Saturday, July 28, 2007
5 onderwerpen door kinderen
Ik vroeg voor de lol waar ik over moest schrijven aan mijn kinderen. Dit werden de onderwerpen:
- de grond wordt teveel bedekt met gras, gebouwen en steen
- knuffelen
- Amerikaanse tanks
- muziek
- lichaamsdelen
Thursday, January 18, 2007
windkracht waarschuwing
windkracht 11 rond het spitsuur, met windstoten van 130 km per uur. Dit bracht mij ertoe de school te vragen of er gefietst gaat worden naar het zwembad. windkracht 11 is namelijk een zeer zware storm. De school wist het nog niet.
In het gevoel van velen is een zware storm nu altijd zwaarder dan het vorige jaren was, zo lijkt het. Terwijl ik mij nog de hevige stormen van eind jaren tachtig kan herrineren. Chaos met openbaar vervoer, mensen die zich aan de brugleuning vasthielden en nog weggeblazen werden. Ik was in Amsterdam in die tijd. Mensen wisten niet hoe ze thuis konden komen. Een echte noodsituatie. En het hield langere tijd aan, wel dagen. Zo erg als die dag heb ik het niet meer gezien.
In het gevoel van velen is een zware storm nu altijd zwaarder dan het vorige jaren was, zo lijkt het. Terwijl ik mij nog de hevige stormen van eind jaren tachtig kan herrineren. Chaos met openbaar vervoer, mensen die zich aan de brugleuning vasthielden en nog weggeblazen werden. Ik was in Amsterdam in die tijd. Mensen wisten niet hoe ze thuis konden komen. Een echte noodsituatie. En het hield langere tijd aan, wel dagen. Zo erg als die dag heb ik het niet meer gezien.
Labels:
fietsen,
kinderen,
spits,
storm,
windkracht,
windstoten
Subscribe to:
Posts (Atom)