Helder schrijven

Schrijven is voor de meeste schrijvers het overdragen van informatie. Er is de kronkelweg waar alle aandacht gaat naar de weg, de wijze, de schoonheid en de ervaring, en er is de leerervaring en het verlichten. Ikzelf kies vooral voor de weg wijzen, informatie overdragen, terwijl de manier waarop voor mij een bijkomstigheid is, die aangenaam mag zijn, maar op de een of andere manier wil ik het denkvermogen kietelen, zoals ik ook doe met mijn kinderen.
Ik vond onderweg een cursus schrijven in het Engels. Deze cursus heeft als bedoeling paper schrijven te leren, maar er zijn bruikbare tips als je de kunst beheerst om de kennis over het ene in het andere vat te gieten, voor ieder genre. Het tipt aan de filosofie van taal en logica en er zijn wat goede opmerkingen over grammatica en een gestructureerde manier van schrijven.

waarom bloggen?

Lopend door de storm vroeg ik mij af wat de zin is van bloggen. Waarom zou je je stem opschrijven, beter dan hem opslaan in je intern geheugen. In je intern geheugen, komen gedachten boven dan wanneer ze naar boven komen. Het lijkt soms nergens op te slaan, tot je je bewust wordt, dat dat onbewuste helemaal niet zo wanordelijk is, maar het zichtbare deel is; bewust, van een complex aantal processen die bij denkers soms deels bewust geordend onophoudelijk plaatsvinden.
Genieten van denken is je niet altijd gegeven, maar in een storm is het heerlijk denken.

Zware storm wordt eerst nog erger

Het is dus een zeer zware storm geworden en het ergste komt nog tussen 9 en 9:30 uur. Er zijn drie slachtoffers overleven en al tientallen vrachtwagens omgevallen en het dak van het Centraal Station dreigde in te storten. In Utrecht is opvang geregeld voor het uitvallen van de treinen, in Amsterdam hoor ik daar niets over. Welke ruimte zou daar het meest geschikt zijn? Ik kan niet zo snel op iets komen.
De zwaarste getroffen plaats zal nu Harlingen zijn. Harlingen...
Er wordt aangeraden om thuis te blijven en niet naar buiten te gaan.

windkracht waarschuwing

windkracht 11 rond het spitsuur, met windstoten van 130 km per uur. Dit bracht mij ertoe de school te vragen of er gefietst gaat worden naar het zwembad. windkracht 11 is namelijk een zeer zware storm. De school wist het nog niet.
In het gevoel van velen is een zware storm nu altijd zwaarder dan het vorige jaren was, zo lijkt het. Terwijl ik mij nog de hevige stormen van eind jaren tachtig kan herrineren. Chaos met openbaar vervoer, mensen die zich aan de brugleuning vasthielden en nog weggeblazen werden. Ik was in Amsterdam in die tijd. Mensen wisten niet hoe ze thuis konden komen. Een echte noodsituatie. En het hield langere tijd aan, wel dagen. Zo erg als die dag heb ik het niet meer gezien.

dieet: niets doen

Afslanken? Doe vooral niets is mijn advies. Volg geen dieet, voel u niet schuldig, ga niet vreemd bewegen. Sterker nog, neem nog een aardappel of een schepje rijst erbij of twee tijdens het eten, dan heb je overdag minder trek tussendoor. Ga liever zorgen voor de oudere buurman, voor een hond, voor de kleinkinderen, dan slank je vanzelf af, zonder er een cent aan uit te geven. Ga geen wandeling maken en doe niet aan bergsport, daar word je op dit tijdstip van het jaar moe van. Ruim een plankje op en rust uit. Ruim een la op en...
voor wie schrijf ik dit eigelijk?
Het was een wegwijs voor schrijvers, niet een poging om zoveel mogelijk bezoekers te trekken naar mijn blog door in dezelfde topic dieet en hond te schrijven. Er zijn geen schrijvers die dieet houden, toch? toch? O waar moet ik de statistieken daarvoor nu vinden?
Daar kom ik op terug.

Tijd voor zelfreflectie

Een oude vriend, moge hij goed rusten, Psycholoog en adel, zei dat de paar weken na de jaarwisseling een tijd zijn van in jezelf keren en luciede dromen. Het is een tijd van diep denken. De donkerte buiten, de kou, het werkt allemaal mee om in jezelf te keren.
Jan, als je moeder wordt, verlies je jezelf. Je bent niet kind meer maar ouder. Voor altijd verantwoordelijk voor je kind, althans zo voelt het. Bij mijn eerste kind ervaarde ik dit als een soort sterven. Na een nacht of zo werd ik echter weer wakker en leefde weer. Ik was niet meer dezelfde. Ik was een andere ik, onzeker, vol innerlijke onrust, verloren. Ik was bang mijn kind te verliezen, bang voor de verantwoordelijkheid. Het begin van het loslaten ook. Sommigen noemen dit hergeboorte, ik noem het verlies en hervinden van identiteit.

lange link

De reflectieve schrijver zat achter zijn computer een verhaallijn uit te werken. In rust reflecteerde hij hoe hij de beelden in zijn hoofd zou vertalen naar woorden. Hij bekeek het oude schema aan de wand. Ineens zag hij het verband tussen de eerste en tweede onderdelen.