verlies variabiliteit

Het denken over variabiliteit kan weleens de veroorzaker zijn van de afnemende innovativiteit. Immers, mensen zijn geen luciferhoutjes die je door tests in verschillende dozen (opleidingsrichtingen) stopt en vervolgens tot standaard product afwerkt. Wat je ziet is dat creativiteit het eerste slachtoffer is als de groep nadruk legt op samen en hetzelfde doen. Dit is fnuikend voor creatieve kinderen, die eerst jarenlang op de basisschool negatieve oordelen krijgen als ze creatief spreken, denken, handelen, tekenen, schilderen, zingen en wat ik hier vergeet. De drang naar standaarden knijpt het inovatieve fijn en snijdt het desnoods eraf door middel van invulboeken, copieercrea, juiste antwoorden, expressieloze beweging. Misschien mag uw kind naar een school en is er überhaupt een school beschikbaar waar de creativiteit wel ruimte krijgt, om dan te ontdekken dat het op het middelbaar onderwijs alsnog gekortwiekt wordt, want alleen als je de juiste reproduceervaardigheden hebt, mag je doorstromen. Anders mag je afstromen (waar je eveneens uitglijdt). Innovatie kunnen we wel vergeten. Ik overweeg naar een land te verhuizen waar ze het woord standaard nog niet kennen, geen parameters, geen invulboeken.

altruïstisch, de biologen

Een paar dagen geleden hebben twee onderzoekers (Huettel en Tankersley) een artikel gepubliceerd over hersenactiviteit tijdens een altruïstische activiteit. Terwijl ze verwachtten te vinden dat hersengebieden actief zouden zijn die in verband worden gebracht met het verwachten van een beloning, werd juist gevonden dat een ander hersengebied actief werd. Zijn altruïsten beschouwelijk? Of word je door te observeren meer altruïstisch? Of moet je op een bepaalde manier kunnen denken om altruïstisch te kunnen zijn?
Steun voor de morele ontwikkeling vanuit de biologie... Dat vind ik wel aardig van de biologen, best wel altruïstisch.