verlies variabiliteit

Het denken over variabiliteit kan weleens de veroorzaker zijn van de afnemende innovativiteit. Immers, mensen zijn geen luciferhoutjes die je door tests in verschillende dozen (opleidingsrichtingen) stopt en vervolgens tot standaard product afwerkt. Wat je ziet is dat creativiteit het eerste slachtoffer is als de groep nadruk legt op samen en hetzelfde doen. Dit is fnuikend voor creatieve kinderen, die eerst jarenlang op de basisschool negatieve oordelen krijgen als ze creatief spreken, denken, handelen, tekenen, schilderen, zingen en wat ik hier vergeet. De drang naar standaarden knijpt het inovatieve fijn en snijdt het desnoods eraf door middel van invulboeken, copieercrea, juiste antwoorden, expressieloze beweging. Misschien mag uw kind naar een school en is er überhaupt een school beschikbaar waar de creativiteit wel ruimte krijgt, om dan te ontdekken dat het op het middelbaar onderwijs alsnog gekortwiekt wordt, want alleen als je de juiste reproduceervaardigheden hebt, mag je doorstromen. Anders mag je afstromen (waar je eveneens uitglijdt). Innovatie kunnen we wel vergeten. Ik overweeg naar een land te verhuizen waar ze het woord standaard nog niet kennen, geen parameters, geen invulboeken.

informatie en de festonsteek

Zijn er maar twee manieren om informatie te verwerken? Sequentieel of associatief? Of zijn er ook andere manieren denkbaar? Zigzaggend, festonsteek, verdrietig, zoals in een fruitschaal, soep, naar smaak? Of zijn al deze opgebouwd door de vorige twee?
Volgens Pouget verwerken wij informatie door middel van Bayesiaanse variabiliteit. De ruis die onze hersens produceren zijn door middel van de bayesiaanse wiskunde te analyseren. Dit betekent dat er enige regelmaat in zit, en dat het niet zomaar wat chaos is, dat afvuren van de neuronen. Wat dit betekent zal wel verschillend worden opgevat door de verschillende groepen. Ik hou het er zelf op dat het geluid van een motor niet is wat de auto bestuurt. Ook al resoneert het nog zo ritmisch, de machine is niet degene die beslist waar de auto u weer eens naartoe rijdt.
Maar of de hersens ons besturen in plaats van andersom... Een kwestie van oorzaak en gevolg, of is het zigzaggend? Of toch zoals een festonsteek?